Striptekenaar en schrijver

Zou dat eigenlijk niet de ultieme titel zijn voor een eetrubriek?

Restaurantrecensies en gastronomische beschouwingen putten zich nog al eens uit in hoogdravend culinair jargon waar menigeen bij voorbaat de trek vergaat. Daarbij gaat men nogal eens voorbij aan één van die eerste, belangrijke, basale levenslessen; bordje leegeten. Oppelepop!

Niet eens met het dwingende argument dat men elders op de wereld nauwelijks iets te eten heeft, of dat de maaltijd vooral de groei dient, maar eerst en vooral; eten is de basis. De gezondheid als hoogste goed. Wat men er in stopt komt er ook weer uit. Goed eten is goed leven. Jezelf happy eten, én… eten en drinken kan heerlijk zijn. Die hele verzameling wandtegels wordt prachtig samengebald in dat eenvoudige ‘oppelepop’. Lekker gegeten, bordje leeg, voldaan gevoel.

Culinaire commentaren kunnen daarom behulpzaam zijn. Men kan hen zonder meer scharen onder de ambachtelijke journalistiek. Niet te verwarren met de entertainment-achtige, ‘tongue-in-cheek’-benadering van een t.v.-programma als pakweg ‘De Keuringsdienst van........

© Joop