De ophef over Esmah Lahlah legt een ongemakkelijke waarheid bloot

Statenlid PvdA Fryslân en sportjournalist

De afgelopen dagen werd er veel gezegd over de keuze van Esmah Lahlah om wethouder van Amsterdam te worden. Te veel misschien.

Volgens critici heeft zij de kiezer teleurgesteld. Anderen spreken over opportunisme. Op sociale media ging het nog een stap verder. Daar veranderde een discussie over een politieke keuze al snel in een stroom van verdachtmakingen, persoonlijke aanvallen en, helaas, ook racistische reacties.

Dat zegt vooral iets over de staat van ons publieke debat.

Als oud-journalist en Statenlid heb ik geleerd dat de interessantste vraag vaak niet is wat er gebeurt, maar waarom mensen er zo heftig op reageren. In het geval van Esmah Lahlah viel mij niet zozeer haar keuze op, maar vooral de woede die die keuze opriep. Blijkbaar vinden we het in Nederland nog steeds vanzelfsprekend dat politieke invloed vooral vanuit Den Haag wordt uitgeoefend. Alsof een zetel in de Tweede Kamer het eindstation van een politieke loopbaan is en een overstap naar het lokaal bestuur automatisch een stap terug.

Dat is een merkwaardige gedachte.

Wie ooit heeft rondgelopen in een gemeentehuis weet dat daar de meest tastbare politieke keuzes worden gemaakt. Daar gaat het over woningbouw, bestaanszekerheid, veiligheid, zorg en integratie. Over vraagstukken die inwoners dagelijks raken. De Tweede Kamer maakt wetten, maar gemeenten bepalen vaak........

© Joop