We zijn boos om een douchemuntje, maar weigeren de waarheid over schaarste te accepteren
We zijn boos om een douchemuntje, maar weigeren de waarheid over schaarste te accepteren
De ophef over het “douchemuntje” van minister Boekholt-O’Sullivan in een buitenlandse krant gaat over iets meer dan het vertellen van een verzonnen gebeurtenis in het leger. De minister heeft het gebruik van douchemuntjes als metafoor gebruikt om het maatschappelijk probleem van omgaan met schaarste In Nederland te duiden.
Deze gelogen uitspraak over het gebruik van douchemuntjes is politiek onacceptabel, maar legt wel een ongemakkelijke waarheid bloot waar de politiek het liefst met een grote boog omheen loopt: Nederland bevindt zich in een overgang van vanzelfsprekende groei naar noodzakelijke begrenzing.
Wie de reacties op haar woorden bekijkt, ziet vooral verontwaardiging. Het beeld dat blijft hangen is dat van een overheid die zich wil bemoeien met het dagelijks leven van burgers. Maar dat is een misvatting van wat hier werkelijk speelt. De metafoor van het douchemuntje afkomstig uit een militaire context........
