İzahı olmayan şeylerin mizahını yapabilmek için bile cümlelerimizin içinden kelimelerimizi cımbızla ayıklıyoruz adeta.

Kırk düşünüp bir konuşma hallerimiz sadece iktidar partisinin korku kırbacını tepemizde tutmasından kaynaklıydı önceleri. Şimdi ise devran döndü. Her birimiz son dönemlerin linç rüzgarının kollarına bıraktık kendimizi, savruluyoruz adeta. En bilinçlisinden, en bilgisizine, en liyakatlisinden, en vasıfsızına, en zengininden, en fakirine kadar sosyal medya çukuruna düştük boğuluyoruz. Düştüğümüz yerden çıkmak için ne niyetimiz ne de gayretimiz var. Nasıl mutluyuz, nasıl güzeliz. İçine düştüğümüz üzüm bile memnun değil düştüğümüz yerden.

Bir adım sonrasını düşünmeden vuruyoruz bizim için yanlış olan cümleyi kurmuş kişinin tepesine. Bizim düşündüğümüzün yanlış olma ihtimali bile geçmiyor aklımızın ucundan. Pastaneyi arsası ile birlikte yemiş kişiye tek cümle kurmadan bir dilim pasta çalmış insanın peşine düşüp taşlıyoruz gücümüz yettiğince. Biri vurunca güç alıyoruz onun attığı........

© İz Gazete