Paranın gücü yeteneğin önüne geçerse
İzmir futbol kentidir. Göztepe'nin, Altay'ın, Karşıyaka'nın, İzmirspor'un ve Altınordu'nun bu topraklarda yazdığı hikâyeler tesadüf değildir. Türk futboluna onlarca yetenekli oyuncu servis etmiş, milli takımlarda söz sahibi olmuş, marka olmuş isimler yetiştirmiş özel bir şehirdir burası. Köklü bir kültürün, ciddi bir emekle örülmüş altyapının ürünüdür bu başarılar.
Ama son zamanlarda İzmir futbolunda yaşanan bazı gelişmeler beni gerçekten endişelendiriyor ve üzüyor.
Türk futbol altyapısında giderek yaygınlaşan bir tablo var: Veliler, çocuklarını profesyonel yapmak için kulüp yöneticilerine ya da başkanlara ciddi paralar ödüyor. Henüz hazır olmayan, belki de daha yıllarca pişmesi gereken bir oyuncu, bu yolla "profesyonel" unvanını kazanıyor. Kulağa bir fırsat gibi geliyor. Ama gerçekte ne oluyor?
Şu soruyu sormak lazım: Hangi kulüplerle bu sözleşmeler yapılıyor?
Çoğu zaman 3. Lig'de küme düşmesi kesinleşmiş, birkaç hafta içinde kapısına kilit vuracak kulüplerle. Bir sezon sonra amatör ligde olacak bir yapıyla imzalanan profesyonel sözleşme, kâğıt üzerinde bir kazanım gibi görünse de özünde anlamsızdır. Üstelik bu "unvan" için ödenen para, kulübe değil çoğunlukla yöneticilerin cebine gidiyor.
Peki ya çocuk? O bu işlemin neresinde?
1985'te farklı bir hikâye yaşandı.
O yıl Karşıyaka SK Amatör takımıyla Türkiye Amatör Takımlar Şampiyonu olduk ve 3. Lig'e çıktık. Kolay değildi. Haftalarca süren zorlu maçlar, sahada bırakılan ter, kazanma ve kaybetmenin getirdiği olgunluk — bunların hepsini yaşadık. Aynı sezon A Takımımız da 2. Lig Şampiyonu olarak 1. Lig'e yükseldi — bugünkü adıyla Süper Lig.
O dönemde kulüpte bir heyecan vardı, tarif etmesi güç bir atmosfer. Hem amatör takım hem de A takım aynı anda yukarı çıkıyordu. İzmir'de futbol konuşuluyordu, Karşıyaka konuşuluyordu. Mahalleden tanıdıklar seni durdurup tebrik ediyordu. Bu his, hiçbir parayla satın alınamaz.
O takımdan beş arkadaşım ve ben, kulüple profesyonel sözleşme imzaladık. Dönemine göre son derece ciddi rakamlar ödendi bize. Ama kimse bizim kapımıza gelip "para ver, seni profesyonel yapalım"........
