BİLMEK, insanın kendine gelmesidir.

Daha doğrusu kendisinde kendisine ait olmayan ne varsa bunları belirli bir sıra ve kararlılıkla tahliye ederek özüne ulaşmasıdır.

İşte bu gerçekleştiğinde kişi, âdem olmuştur.

Kendinde kendini bulamayana âdem denmez.

KENDİNİN farkına varmayan kendisine gelmemiş demektir.

“Beden emanetinin” gerçek anlamda farkına varmadığından başka bedenlere benzemeye çalışır. Kendine müdahalelerde bulunur. Onlar gibi giyinmeye başlar, onların tarzlarını kendi üzerinde dener.

Taklit bir beden hâlinde kendini yaşamadan heder olup gider.

FİKRÎ taklit üzere yaşamak yine âdem olamamanın, kendini bulamamanın, Yunus Emre Hazretlerinin deyişiyle “Kendöz” bilincine erişememenin neticesidir.

Burada kendine mahsus bir düşünce üretemeyen “Taklit fikirleri” kendi bünyesine yamamaya çalışır.

Kişinin bilinçdışı olsa bile kendi kendisini yavaş yavaş imhasıdır.

KİŞİLİK teklikle açığa çıkar.

Kendini bulmak ve bilmekle mümkün olur.

Kendinde birliği bulamayan varlığı ile barışamadığından başkalarını fesada........

© İstiklal