Gözümüzün önünde büyüyen bir toplumsal çöküş ile karşı karşıyayız. Şanlıurfa'da bir okulda patlayan pompalı tüfek sesi ya da Samsun’da çekilen bıçak, sadece birer asayiş haberi değil; sistemin can çekiştiğini haber veren birer alarmdır. Asıl sormamız gereken soru ise şudur: Bu çocuklar, bu noktaya nasıl geldi? Bu çocuklar suç makinesi olarak doğmadılar. Aile yapısının zayıflaması, okulların ruhunu kaybetmesi ve öğretmenlerin sistem içerisinde yalnızlaştırılması bu tablonun temelidir. Medyanın ve dijital dünyanın kontrolsüz şiddet pompalaması ise cabası.

Gençlerimizin inanç ruhuna sahip çıkmak artık ertelenebilir bir tercih değil, toplumsal bir zorunluluktur. Bunun için öncelikle eğitim sisteminin karakter, merhamet ve anlam inşasını müfredatın merkezine alması gerekmektedir. Kalbe işlenmiş bir Allah korkusu, ahiret şuuru ve insan onuru bilinci kazandıran sistematik bir iman eğitimi şarttır. Aileler, okullar, sivil toplum kuruluşları ve medya bu sorumluluğu birlikte üstlenmeli; özellikle ergenlik dönemindeki gençlere yalnızca bilgi değil, aidiyet, değer ve anlam duygusu verecek ortamlar oluşturulmalıdır. Öfkenin şiddete dönüşmeden önce konuşulabildiği, dışlanan bir gencin sisteme değil kendine küseceği güvenli okul iklimi inşa edilmeli; psikolojik destek mekanizmaları birer formalite olmaktan çıkarılmalıdır.

İyi ahlaklı eğitim modeline geçilmelidir.

Oyunlarda öldürmeyi ‘başarı’ sanan bir zihin yapısı. Sosyal medyada şiddeti alkışlayan, empati duygusundan yoksun bir etkileşim. Sanal dünyadaki şiddetle gerçek hayatın sınırlarının birbirine karışması.

Çocuklara karmaşık matematik formülleri öğretiyoruz ama öfke kontrolünü, vicdan ve merhamet öğrenemiyoruz. Meselenin kalbinde devasa bir ahlak boşluğu yatmaktadır. Bir insanın iç denetimi, vicdanı yoksa onu hiçbir dış denetimle durduramazsınız. İslami ahlak modeli eğitim sistemine entegre edilmelidir. 4+4+4 vazgeçilmeli. Mesleki eğitim Ahilik ahlakıyla artmalı. Öğretmene kaybettiği manevi yetkiyi geri vermeliyiz.

Büyük bir politika ve süreç gerekiyor bunları düzeltmek için, Çocuk yetiştirme tarzının değişmesi gerekiyor, öncelikle ebeveynlerin eğitilmesi, yontulması gerekiyor, Bunlar hal edildikten sonra sosyal medyanın düzenlenmesi gerekiyor, Şiddet oyunlarının kaldırılması engellenmesi gerekiyor. Bunlara paralel olarak eğitim sisteminin düzenlenmesi gerekiyor. Medyanın ahlak bozucu program ve dizilerinin engellenmesi gerekiyor, ancak tüm bunların yapılabilmesi için devletin iktidarın vesayetten kurtulması gerekiyor.

© İstiklal