Gebze’den başlayan ve İstanbul-İzmir arasını 3,5 saate indiren 427 kilometrelik otoyol, 7 yılda tamamlandı.

Üzerinde bir asma köprü, 29 viyadük, 3 tünel, 199 köprü bulunan bu dev proje, “konfor” ve “zaman tasarrufu” gerekçesiyle hayata geçirildi.

Türkiye’de bunun gibi onlarca örnek var.

Mesafeler kısaldı, şehirler birbirine bağlandı, otoyollar ülkenin dört bir yanını sardı.

Dağlar delindi.

Tepeler aşıldı.

Yeraltına girildi, yer üstüne çıkıldı.

Hatta İstanbul trafiğini rahatlatmak için denizin 106 metre altına çift katlı Avrasya Tüneli inşa edildi.

Peki bütün bunlar yapılabiliyorken…

25 YILDIR BİTMEYEN YOLUN MAZERETİ NE?

Yaklaşık çeyrek asırdır tamamlanamayan Isparta-Antalya Dereboğazı yolu için hâlâ “coğrafi şartlar” gerekçe gösteriliyor.

Gerçekten mi?

Toplam uzunluğu yaklaşık 130 kilometre olan bu yolun, Antalya çıkışından başlayan 50 kilometresi duble.

Ancak Isparta yönünden Antalya’ya doğru uzanan yaklaşık 80 kilometrelik bölüm hâlâ tek yol.

Ve bu yol, artık bir ulaşım hattı değil; can alan bir güzergâh haline gelmiş durumda.

SORUN SADECE TEK YOL DEĞİL, İHMAL ZİNCİRİ

Kazalar sadece yolun tek yönlü olmasından kaynaklanmıyor.

Asfalt kalitesi, eğim, keskin virajlar, yetersiz görüş açısı, standart dışı tasarım…

Yani sorun yapısal.

Ve bu sorunlar biliniyor.

Buna rağmen yıllardır kalıcı bir çözüm üretilmiyor.

7 CAN DAHA… VE SON OLMAYACAK

Son olarak iki otomobilin kafa kafaya çarpıştığı kazada 7 kişi hayatını kaybetti.

Bu bir “kaza” değil, açık........

© İstiklal