Babam, Köy Enstitüsü mezunu Eğitmen Mehmet Amcayla birlikte ördükleri eski bir duvarı onarırken, o duvara sadece harç değil, bir ideali de eklediğini söylerdi. “Bu duvarı,” derdi, “Köy Enstitüsü mezunu Mehmet ile birlikte ördük. O, duvar örmeyi enstitüde öğrenmişti. Sadece duvar değil, kendi okulunu da inşa etmişlerdi orada. ‘İşleyen demir ışıldar’ misali.” “O duvara her baktığımda, sadece taş ve harç değil, bir idealin, ‘yaparak yaşayarak öğrenme’nin somut hâlini görürüm.” Enstitülü genç, köyünün hem öğretmeni, hem ziraatçısı, hem de inşaat ustasıydı.

Okulun duvarlarını, öğrencilerin yaptığı resimlerle donatma fikrimi, bazı meslektaşlarım “Müfredat yetişmeyecek,” diye eleştirmişti. Oysa o resimleri yaparken öğrenciler, oran-orantıyı, renk teorisini, kendi kültürlerinin motiflerini, duvara resim yapmaktan çok daha fazlasını öğrenmişlerdi. Bu, John Dewey’in “İlerlemecilik” felsefesinin ve........

© İstiklal