Kolumna Dragutina Matanovića o nacističkoj Nemačkoj.

Nakon ujedinjenja i obnavljanja Nemačkog carstva 1871, došlo je do stvaranja „saveza elita“ između krupnog kapitala, zemljoposedničke aristokratije i vojnog vrha. Njihov cilj je bio da Nemačka zagospodari centralnom i istočnom Evropom, pa se prvi put pojavila ideja „nemačkog životnog prostora“. Neuspeh da se ostvari ovaj plan i poraz Nemačke u Prvom svetskom ratu, doveo je do teškog kažnjavanja Berlina odredbama Versajskog mira, ali su nemačke elite ovaj poraz predstavile nemačkom narodu kao krivicu pre svega Jevreja.

Strašna ekonomska i društvena kriza 1929. doprinela je da Nemci iskreno poveruju da su izdajnici nacije jevrejski profiteri i komunisti. Stranka Adolfa Hitlera obećavala je obnovu nemačke moći i proterivanje francuskih snaga iz zapadnih nemačkih oblasti. Uz podršku kompletne nemačke elite, Hitler je 1933. preuzeo apsolutnu vlast u Nemačkoj. Novi kancelar je postao neprikosnoveni nemački firer.

Hitler je obećao obnovu nemačke moći na ideologiji „rasne čistoće nemačkog naroda“ i proganjanjem svih onih koji su označeni kao rasni neprijatelji i ljudi „nedostojni života“. Radikalni nacionalizam i rasizam su kod Nemaca dugo bili prisutni, ali u Hitlerovo vreme dolazi do njihovog najekstremnijeg ispoljavanja, što pokazuju brojni pogromi nad Jevrejima. Nacizam je brzo postao ideologija nemačkog naroda.

Koreni fašizma su duboki u Evropi. U avgustu 2022. izašla je knjiga „Hitlerova devojka: Britanska aristokratija i Treći rajh u predvečerje Drugog svetskog rata“. Autorka Loren Jang napisala je da je plemstvo u Velikoj Britaniji koketiralo sa fašizmom već dvadesetih godina prošlog veka. I Vinston Čerčil, kasniji........

© Informer