İnsanlık tarihinin çözemediği büyük meselelerden biri sonunda Zonguldak’ın Alaplı ilçesinde çözüldü: Fındığın milliyeti varmış. Üstelik mesele fındığın hangi toprakta yetiştiği de değilmiş onu dalından koparan elin sahibinin nereli olduğuymuş. Şırnak’tan gelmişse işler biraz karışıyormuş. Şırnak’tan gelen Kürt mevsimlik tarım işçileri yüzlerce kilometre yol kat ediyor. Sabahın erken saatlerinde bahçeye giriyor, güneşin altında çalışıyor, fındığı topluyor, çuvallıyor, sırtlıyor. Buraya kadar herhangi bir sorun yok. Fındık itiraz etmiyor. Dal itiraz etmiyor. Toprak zaten kimin Kürt, kimin Türk olduğuyla hiç ilgilenmiyor. Sorun bazı insanlarda başlıyor.

İnsan, doğanın henüz erişemediği birtakım üstün bilgilere sahip. Toprağın ayırmadığını ayırabiliyor, ağacın sormadığı kimliği sorabiliyor, fındığın önemsemediği memleketi mesele edebiliyor. Sonra bütün bunları yaparken kendisini “üstün” bile hissedebiliyor.

Irkçılık aslında büyük kolaylık. Normalde bir insanı tanımak zaman alır. Konuşmanız, dinlemeniz gerekir. Irkçının böyle zahmetleri yoktur. “Nerelisin?” “Şırnak.” Bitti. Dosya kapandı.

Artık karşısındaki insan hakkında her şeyi biliyor! Nasıl biri olduğunu, ne düşündüğünü, neye inandığını… İnsanlık boşuna psikolojiyle, sosyolojiyle uğraşıyor. Meğer insan karakterini anlamak için nüfus cüzdanındaki doğum yerine bakmak yeterliymiş.

Bu olağanüstü keşfin bilim dünyasında hala karşılık bulamamış olması gerçekten büyük talihsizlik!

Alaplı’daki saldırının gösterdiği başka bir tuhaflık daha var: Kürt işçinin emeğiyle herhangi bir problem yok. Fındığı toplaması makbul. Sıcağın altında çalışması makbul. Çuvalı sırtlaması makbul. Ücretini alıp memleketine dönmesi de muhtemelen makbul.

Belki önümüzdeki hasat........

© İlke TV