menu_open Columnists
We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close

Yerli OTA, Yabancı OTA… Marslılar İçin Hangi Kanun?

25 0
14.10.2026

Genç bir acentacı olduğum yıllarda, Karadeniz turu satın alan Amerikalı bir teoloji profesörünün yolculuğu, şoförün Rize’deki köyünde bambaşka bir deneyime dönüşmüştü. Hazırladığım program uygulanmamış, araç değiştirilmiş, müşteri şoförün ailesinin yanında kalmıştı.

Hanımefendi, yaşadıklarının ardından İslamiyet’i seçtiğini söylemiş ve beni affetmişti. Bu onun kişisel yolculuğuydu. Benim açımdan ise affedilmiş olmak, mesleki sorumluluğumu ortadan kaldırmıyordu.

Bugün aynı olayın dijital ortamda yaşandığını düşünelim.

Müşteri platforma yazar: “Satın aldığım tur yapılmadı.”

Platform: “Biz yalnızca aracıyız.”

Acente: “Operasyonu tedarikçi yürütüyor.”

Tedarikçi: “Şoför arkadaş ilgileniyor.”

Şoför: “Abi, otantik deneyim yaşattık.”

Yapay zekâ destekli müşteri hizmetleri de son noktayı koyar:

“Deneyiminizi birden beşe kadar puanlar mısınız?”

Müşteri Karadeniz’e gitmiştir; sorumluluk ise hâlâ hangi şirkette konaklayacağına karar verememiştir.

Dijital turizm düzenlemesinin çözmesi gereken temel mesele budur. Oysa biz tartışmaya şirketlerin milliyetinden başlıyoruz: Yerli platform, yabancı platform, yerli sermaye, yabancı sermaye…

Bir sonraki aşama dünyalı ve uzaylı şirketler mi olacak? Mars merkezli bir OTA, Kapadokya’da balon turu satarsa tüketici hakkı atmosferin hangi katmanında geçerli sayılacak?

Hukukun evrensel ilkeleri ve ticaretin küresel niteliği, düzenlemenin merkezine işletmenin pasaportunu değil; hizmetin nasıl sunulduğunu, kimin hangi taahhüdü verdiğini ve tüketicinin hangi güvenceye sahip olduğunu koymayı gerektirir.

Tüketici parasını geri alamadığında şirketin yerli olması teselli değildir. “Geçmiş olsun, paranız burada kaldı ama millî ekonomiye katkı sağladınız” diyerek müşteri memnuniyeti sağlanamaz. Yabancı platformun büyük olması da........

© Hürses