29 Temmuz 2026 Çarşamba...

Bazı günler vardır ki takvim yapraklarında sıradan bir tarih gibi görünür; ancak insanın yüreğinde ömür boyu unutulmayacak izler bırakır. İşte 29 Temmuz 2026 Çarşamba günü de benim için tam anlamıyla böyle bir gündü.

Bugün, yıllar önce emekli olduğum DLH Makine İkmal Başmühendisliğinde birlikte çalıştığım mesai arkadaşlarımız ve emekli olmuş eski dostlarımızla yeniden bir araya gelmenin mutluluğunu yaşadım. Aradan geçen uzun yıllara rağmen dostlukların ilk günkü sıcaklığını koruduğunu görmek, kelimelerle anlatılması güç bir duyguydu.

Bu anlamlı buluşmayı büyük bir özveriyle organize eden değerli Deniz Makine Mühendisi şef İlhami Şahiner’e gönülden teşekkür ediyorum. Böyle güzel bir organizasyona öncülük ederek yıllardır birbirini göremeyen dostları aynı sofranın etrafında buluşturması, takdiri fazlasıyla hak eden örnek bir davranıştı.

DLH Yemek Salonu’nda gerçekleşen bu buluşma, sadece sıradan bir hasret giderme töreni değildi. Aslında yılların biriktirdiği özlemin, anıların ve dostluğun yeniden canlandığı çok özel bir buluşmaydı. Masalara oturur oturmaz sohbetler başladı. İlk dakikalardaki heyecan yerini kısa sürede yıllar öncesindeki samimiyete bıraktı. Sanki zaman hiç geçmemiş, yine aynı iş yerinde mesaiye başlamış gibiydik.

Elbette yıllar hepimizin üzerinde izlerini bırakmıştı. Kimimiz saçlarını dökmüş, kimimizin saçları kar gibi beyazlamıştı. Kimimiz birkaç kilo almış, kimimiz ise yılların telaşı içinde epeyce zayıflamıştı. Torun sahibi olan arkadaşlarımızın mutluluğu gözlerinden okunuyordu. Her birimizin yüzünde zamanın bıraktığı çizgiler vardı; ama o çizgilerin arasında yılların dostluğu ve alın teriyle kazanılmış onurlu bir hayatın izleri de açıkça okunuyordu.

Ancak bu güzel buluşmanın en hüzünlü yanı ise artık aramızda olmayan arkadaşlarımızdı. Bir zamanlar aynı masayı, aynı çayı, aynı emeği paylaştığımız dostlarımızdan bazılarının ebediyete uğurlandığını bilmek yüreğimizi burktu. Onların hatıraları yâd edildi, ruhları için dualar edildi,........

© Hedef Halk