Şiir neden susmaz?
Dünyanın gürültüsü her geçen gün biraz daha artıyor. Teknoloji gelişiyor, iletişim hızlanıyor, insanlar aynı anda binlerce kişiye ulaşabiliyor. Ancak bütün bu kalabalığın içinde, insanın kendi yüreğinin sesini duyması her geçen gün biraz daha zorlaşıyor. Belki de bu yüzden şiir, hiçbir zaman susmuyor. Çünkü şiir; insanın iç dünyasında yankılanan ve hiçbir gürültünün bastıramadığı sestir.
İnsanlık tarihi boyunca savaşlar yaşandı, şehirler yıkıldı, medeniyetler kuruldu ve yıkıldı. Nice hükümdarlar tarihin tozlu sayfalarında unutuldu. Fakat o dönemlerin acıları, sevinçleri, umutları ve hayalleri şiirlerde yaşamaya devam etti. Çünkü şiir, zamana değil; insanın ruhuna yazılır.
Şiir: İnsanın İçindeki Sessiz Çığlık
Şiir yalnızca dizelerin alt alta sıralanması değildir. Şiir; bazen bir annenin evladına duyduğu özlem, bazen gurbetçinin memleket hasreti, bazen de yaşlı bir çınarın gölgesinde geçmişini düşünen bir insanın sessizliğidir. Herkes aynı gökyüzüne bakar ama şair, o gökyüzünde başkalarının göremediği duyguları görür.
Şiirin en dokunaklı yönlerinden biri de, kaybettiklerimizi yaşatabilmesidir. Hayatta bazı ayrılıklar vardır ki üzerinden yıllar geçse de yürekteki sızısı dinmez. Özellikle bir annenin yokluğu… Dünyanın neresine giderseniz gidin, hangi yaşta olursanız olun, annenizin sesi bir gün ansızın kulağınızda yankılanır. O an kelimeler boğazınıza düğümlenir. İşte şiir, o düğümü çözen en zarif dildir.
Annesini kaybeden bir şair için her mevsim biraz eksiktir. Baharın açan çiçeklerinde onun gülüşünü arar, sonbaharın dökülen yapraklarında ayrılığın hüznünü hisseder. Bayram sabahlarında öpülecek bir elin yokluğunu, doğum günlerinde alınacak bir duanın eksikliğini en çok kalemi bilir. Kalem, mürekkebe değil, gözyaşına batırılır; dizeler ise birer özlem mektubuna dönüşür.
Unutmamak İçin Yazılan Mısralar
Şair bilir ki yazdığı şiir annesinin ellerine ulaşmayacaktır. Ama yine de yazar. Çünkü şiir, bazen ulaşmak için değil, unutmamak için yazılır. Her mısra gökyüzüne bırakılmış bir dua, her dize ise “Seni unutmadım anne.” Diyen sessiz bir yakarıştır. Yazdığı her şiirde annesinin sıcaklığını,........
