Gözünü yediğim Ankaralılar, nörüyonuz bakam?

​Geçen gün “Şöyle Sincan’dan trene bineyim, Kayaş’a kadar bir memleket turu atayım” dedim. Tren yanaştı, kapılar bir açıldı… Vagon değil bildiğin Yüksek İstişare Kurulu! Herkes bir köşeye çekilmiş, kimi gazete okuyor, kimi yanındakine memleket ekonomisini anlatıyor.

​Zor belâ bir koltuğa oturdum. Yanımda Sincanlı bir Hüseyin Amca var, elinde koca bir pazar poşeti. Karşımızda da kulaklığını takmış, saçları spreyden kask gibi olmuş genç bir kardeşimiz oturuyor. Tren Lale durağından kalktı, tıkır tıkır ilerliyor.

​Hüseyin Amca gencin kulağındaki kabloyu gördü, parmağıyla dürtükledi:

– “La yeğenim,” dedi, “O kulaktan kafana giren kablo neyin nesi? Beynine elektrik mi veriyonuz, şarkı mı dinliyonuz?”

Bizim genç kulaklığı çıkardı,........

© Haberton