Yarın gençlerin hayatına dokunan bir sınav var. Dört yıllık bir lise yolculuğunun ardından, yarın sadece test kitapçıkları değil; aynı zamanda hayaller, kaygılar, planlar ve biraz da belirsizlik masaya yatırılacak.

YKS’ye girecek tüm genç arkadaşlarımıza bu satırları bırakmak istiyorum.

Biliyorum… şu an büyük bir stres altındasınız.Açık konuşalım: Biz de o yollardan geçtik. Hatta bazen aynı sokakta yürürken bile içimizde aynı fırtınalar vardı.

“Şimdi bana nasihat verecek yaşta değil” diyebilirsiniz. Haklısınız da… Çünkü mesele nasihat değil. Mesele aynı duygudan geçmiş olmanın tanıklığı.

Hepimiz düştük, kalktık, yorulduk. Bazen yanlış kararlar aldık, bazen doğru sandığımız şeylerin yanlış olduğunu sonradan öğrendik.

Şu an içinizde bir meslek hayali var belki. Kendinizi o mesleğin içinde görüyorsunuz. Ama bir yandan da ebeveynlerinizin başka beklentileri, öğretmenlerinizin başka yönlendirmeleri, çevrenin bitmeyen “sen aslında şunu yapmalısın” cümleleri…

Yani herkes konuşuyor. Ama en az konuşan çoğu zaman sizsiniz: kendiniz.

Oysa en kritik ses orada.

Belki şu an........

© Haberton