Bazen insan aynaya baktığında yalnızca yüzünü görmez. Geçmişini, kırgınlıklarını, sustuklarını ve kimseye göstermediği yaralarını da görür.

Bu resimde iki kadın var gibi görünse de aslında tek bir ruhun iki hâlini görüyorum. Öndeki kadın güçlü, sakin ve kendinden emin. Başını dik tutuyor; sanki hayata karşı “Ben iyiyim.” diyor. Fakat hemen arkasında, onun gölgesinde kalan başka bir kadın var. Gözleri kapalı, yüzünde gözyaşlarının izleri… O, saklanan........

© Haberton