Hayat sürekli sınırlar çiziyor insanlara. Sınırındayım hayatın. Belki yaşamın belki de ölümün koynundadır sınır, kim bilir. Sınırlardan sınır beğeniyorum. İyilik-kötülük, güzellik-çirkinlik, gecesi-gündüzü… hep bir sınır var ve hiçbiri birine karışmıyor.

Sınırı aştığında siren sesleri duyacakmışsın gibi bir panik bir de. Her insan kadar kötü olma hakkım olmalı ama içi almıyor insanın. Ne bileyim biraz da çirkin olabilir insan belki. Gece gündüz karışmaz ama belki tersten yaşanabilir.

Sürekli sınır da........

© Haberton