Bülent Arınc’ı en son, 5-6 yıl önce arkadaşım M. A. Özçelik’le birlikte gittiğimiz Kocatepe Camiinde gördüm. Namaz sonrası insanlar tokalaşmak için kuyruğa girdi, ben hariç. Nedeni saygısızlık değil, hayatım boyunca aldığım öğretinin gereği… Ayrıca orası bizim inancımızda “Allah’ın Evi” olarak kabul gören bir mabetti.

Bazı beyanları hafızalara kazınan bir adam. Melih Gökçek’e, “… Ankara’yı parsel, parsel, sattın” demesi gibi. Her ne kadar o konuda adım atılmadıysa da…

Arınc’ın bir konferansta söyledikleri ise bomba etkisindeydi. “… toplumda dindarlık ve ahlaki değerler konusunda ciddi bir gerileme yaşanıyor. Millet Müslümanlığı bıraktı, başörtüsünü, namazı terk ediyor. Bu toplum artık aziz millet olmaktan çıktı, dindarlık maalesef artık herkesin kaçtığı bir noktaya geldi. Erdemliler hareketi olarak yola çıkmıştınız, erdem de kayboldu, etik değerler de…”

21 Şubat 2026 günü, Ankara Çukurambar’da Nişantaşı Pazarında tesettürlü bir kadın dikkatimi çekti. Elinde sigarası, duvarın dibinde, umursamaz bir edayla “cıgaramın dumanı” türküsüne eşlik edercesine tüttürüyordu.

Kimin oruç........

© Habererk