Sabah televizyonunu açtım. Ekranda rahmetli Recep Yazıcıoğlu’nun oğlu Mehmet Kemal Yazıcıoğlu vardı. “Dur, bir dinleyeyim” dedim. Zihnimdeki soru netti: Karşımda sıradan bir yönetici mi var, yoksa farklı bir profil mi?

Dakikalar ilerledikçe cevabımı aldım. Hayır… Bu, klasik bir yönetici değil.

Konuşma biçimi, üslubu, meseleye yaklaşımı… Hepsinde ayrı bir samimiyet, ayrı bir berraklık vardı. En önemlisi de ne istediğini bilen, ne yapması gerektiğini kavramış bir duruş sergiliyordu. İşte tam bu noktada içimden geçen cümle şuydu: Türkiye’nin ihtiyacı olan siyasetçi profili tam olarak bu.

Bugün siyaset sahnesinde en büyük eksikliklerden biri; samimiyet ile liyakati aynı potada eritebilen isimlerin azlığıdır. Oysa Mehmet Kemal Yazıcıoğlu, hem birikimiyle hem de duruşuyla bu boşluğu doldurabilecek bir isim olarak öne çıkıyor. Bu nedenle mesele sadece bir belediye........

© Habererk