İpin ucu iyice kaçtı, artık yönetemiyorlar. Demokrasilerde seçimle gelmekten daha önemli olan seçimle gitmektir. Demokratlığın, halka ve iradesine saygının ölçüsü budur. Ancak tek ölçü bu değildir, yönetemeyenin sahneden çekilmesi, ülkeye daha fazla yük olmadan siyasetin önünü açması da demokratlığın, ülke ve millet sevgisinin bir gereğidir.

Bugün böyle bir şuur ve duyarlılıktan söz etmek mümkün değil.

Bütün bu yargı kararları, muhalefeti susturmaya yönelik teşebbüsler, devletin partileştirilmesi -gitmemek için- atılan adımlardır. Ama bu girişimlerin başka boyutları da var. Tom Barrack kısa bir süre önce içinde Türkiye'nin de bulunduğu ülkeler için en iyi yönetim şeklinin monarşi olduğunu söyledi. Monarşi, yani seçilmiş krallık, tek adam düzeni.  Örneğini S. Arabistan, BAE gibi ülkelerde gördüğümüz halksız rejim.

Niçin halksız? çünkü seçimler, ya yargı kararları ile yahut   eşitsiz, haksız rekabetle anlamsız hale getirilmiştir veya büsbütün kaldırılmış, yönetim babadan oğula devredilir tarzda dizayn edilmiştir. Böyle bir sistemde halk sadece basit bir dekor malzemesidir.

Ancak Barrack'ın........

© Habererk