Sanat, insanlık tarihi boyunca sadece bir estetik arayışı ya da boş zaman aktivitesi olmamıştır. O, en karanlık dönemlerde bile susturulmuş kalabalıkların gür sesi, gerçeğin üzerine çekilen perdeleri aralayan en büyük güçtür.

Bugün modern dünyada, dijital ekranların ve yapay gündemlerin arasında bir sanatçının attığı tek bir çığlık, eğer kilometrelerce ötedeki bir devletin en üst kademelerini sarsabiliyorsa, orada sanatın dönüştürücü ve korkutucu gücünden bahsetmek gerekir.

Görkem Sevindik ’in Gazze’de yaşanan, vicdanları kanatan o derin trajediye karşı gösterdiği insani duruşun, İsrail Ulusal Güvenlik Bakanı Ben-Gvir’i doğrudan bir polemiğe girmeye zorlayacak kadar rahatsız etmesi, aslında hakikatin ne kadar keskin bir silah olduğunun en somut kanıtıdır.

Bir devletin bakanının, bir sanatçıyı canlandırdığı kurgusal bir karakter üzerinden hedef alması, o sanatçının temsil ettiği değerlerin gerçekliği karşısında duyulan büyük bir acziyetin ilanıdır.

Bu meseleyi doğru okumak için biraz geriye, beyaz perdenin küresel etkisine bakmak gerekir. On yıllar boyunca Hollywood, devasa bütçeli yapımlarıyla sadece hikâye anlatmadı, aynı zamanda kendi ideolojisini, yaşam biçimini ve siyasi bakış açısını tüm dünyaya “tek ve mutlak gerçek” olarak empoze etti.

Sinema salonları, kültürel tahakküm kurmanın en etkili cephesi hâline getirildi. Ancak bugün bu dengeler kökten değişiyor. Türkiye artık sadece dizi........

© Haber Vakti