Bugün her birimizin elinde görünmez bir “ahlak ve iman ölçer” var sanki. Hepimiz onu birbirimize tutuyor, çevremizdekileri ölçüyor, tartıyor ve sonra hüküm veriyoruz: “Şu imansız, bu ahlaksız, diğeri bozulmuş.” Peki ya kendimize dönüp o ölçüyü tutuyor muyuz? Hayır… Çünkü en zor olan, aynaya bakıp kendini sorgulamaktır. Halbuki atalarımız ne demişti: “İğneyi kendine, çuvaldızı başkasına batır.” Biz iğneyi bile elimizden düşürdük. Aynanın karşısına geçmeye bile cesaret edemiyoruz.  

Evet, bugün geldiğimiz nokta sadece bireysel değil, toplumsal bir çürümenin yansımasıdır. Ahlakın yerini menfaat, vicdanın yerini hesap, sevginin yerini bencillik almış durumda. Suçu hemen “iktidar” ya da “muhalefet” diye sınırlamak kolay ama eksik bir bakış. Çünkü bu tablo hepimizin eseri. Sadece yönetenlerin değil, yönetilenlerin, sadece karar verenlerin değil, onlara sessiz kalanların da sorumluluğudur bu.  

Siverek’te ya da Maraş’ta yaşanan o elim olaylar birer istisna değil, yıllardır büyüyen bir ahlaki boşluğun, toplumsal cinnetin patlak veren........

© Haber Expres Gazetesi