Bugün sana çok ince ama çok hayati bir yerden seslenmek istiyorum. Hayatında ne kadar verirsen ver, ne kadar çabalarsan çabala, ne kadar fedakârlık yaparsan yap… İçinde bir eksiklik hissi varsa, bir türlü “tamam” diyemiyorsan, bunun bir sebebi var.

İnsan kendi içinde doymadan, dışarıyı doyuramıyor.

Kendini yetersiz hisseden biri, dünyaya ne kadar güçlü görünürse görünsün, içten içe hep onay arar. Sürekli daha fazlasını yapmaya çalışır. Daha iyi olmaya, daha çok vermeye, daha çok sevilmeye…

Ama mesele dışarıdaki talepler değil, içerideki boşluktur.

Canım kadın, eğer sen kendini beğenmiyorsan, biri seni beğendiğinde inanamazsın. Eğer sen kendini değerli hissetmiyorsan, biri sana değer verdiğinde şüphe duyarsın. Eğer sen kendini yeterli görmüyorsan, biri seni takdir ettiğinde bunu tesadüf sanarsın.

Çünkü insan, kendi içindeki ölçüyle kabul eder sevgiyi.

Kendine yetemeyen biri, ilişkilerde fazla verir ama bir türlü huzur bulamaz. Sürekli karşı tarafın ihtiyacını düşünür ama kendi ihtiyacını söylemeye çekinir. “Yeterli olayım” derken tükenir.

Şunu fark et: Sürekli yetmeye çalışan bir kadın, aslında en çok kendini ihmal eden kadındır.

Belki........

© Haber Ege