Bazı çocuklar vardır… Daha yolun başında yorulmuş, daha denemeden kaybettiğine inanmış. Dersleri kötü, özgüveni düşük, hayata karşı isteksiz. Ama çoğu zaman gözden kaçan bir gerçek vardır: Hiçbir çocuk başarısız doğmaz, sadece doğru şekilde desteklenmemiş olabilir.

Peki, her şeyden vazgeçmiş gibi görünen bir çocuğu yeniden nasıl ayağa kaldırırız?

Öncelikle şunu kabul etmeliyiz: Motivasyon, “hadi yapabilirsin” demekle gelmez.

Çocuk önce görülmek ve anlaşılmak ister. Ona sürekli eksiklerini söylemek yerine, gerçekten ne hissettiğini dinlemek gerekir.

Çünkü çoğu başarısızlık, bilgi eksikliğinden değil, inanç eksikliğinden doğar.

Bir çocuğu ileri taşımak istiyorsak, önce onun kendine olan inancını yeniden inşa etmeliyiz.

Benim eski velilerim şimdiki velilerim de bilir Ben her zaman bu konuda inanılmaz mücadeleciyim, devamlı motive ederim. Sen yaparsın, ben sana güveniyorum derim .

Hatta başarılarının da ona gösteririm .

Tabii ki yeri geldiğinde eleştiri........

© Günışığı Gazetesi