Devlet, sınırlardan, saraylardan, taş binalardan, makamdan, koltuktan, makam aracından, protokolden, törenlerden ibaret değildir. Devlet; adaletin gölgesi, milletin vicdanı, mazlumun sığınağıdır. Bir devletin gerçek gücü; tankıyla, topuyla değil; hakkıyla, hukukuyla vicdanıyla ölçülür. Çünkü devlet dediğiniz şey, önce ahlaktır. Ahlakı çöken devletin duvarları ayakta kalsa bile kendisi çökmüştür.

            Devlet ne zaman çöker biliyor musunuz?

            Devlet, fitne kılcal damarlara kadar sirayet ettiğinde çöker.

            Devlet, kendisine olan güveni kaybettiğinde, devleti oluşturan vatandaşların devlete ve birbirine güvenemez hâle geldiğinde çöker.

            Devlet, kardeş kardeşe şüpheyle baktığında, sadakat yerini menfaate bıraktığında çöker.

            Devlet, ilim susturulduğunda çöker.

            Devlet, bilim insanları konuşamazken dalkavuklar ekranlarda boy gösteriyorsa, akıl hor görülüp cehalet alkışlanıyorsa, sorgulayan değil biat eden makbul sayılıyorsa çöker.

            Devlet, liyakat öldüğünde çöker. Ehliyetin yerine sadakat geçtiğinde, bilgili insanlar kapının önüne konulup beceriksizler makam odalarına doldurulduğunda çöker. Bir milletin çocukları torpil bulamadığı için hayallerini bavullara koyup başka ülkelere gitmek zorunda kaldığında çöker.

            Devlet, adalet terazisini kaybettiğinde çöker. Güçlü olanın hukuku, zayıf olanın kaderi hâline gelirse, mahkemeler vicdan dağıtmak yerine korku dağıtırsa, haklı olmak yetmeyip güçlü olmak gerekiyorsa çöker.

            Devlet, anayasası sadece sıradan vatandaş için geçerli bir metne dönüştüğünde........

© Günışığı Gazetesi