Ramazan ayı, yalnızca açlıkla sınanan bir zaman dilimi değildir. Oruç, insanın kendisini yeniden inşa ettiği bir ibadettir. Asıl mesele, orucu kendimize benzetmek değil; kendimizi oruca benzetmektir. Çünkü oruç, insanı terbiye eden bir aynadır. Nefsin Terbiyesi Oruç, insanı eğiten bir okul gibidir. Açlığın ne olduğunu, sabrın nasıl kazanıldığını öğretir. İnsanın en büyük düşmanı nefsidir. Efendimiz (sallallahu aleyhi ve sellem) “Sizin en büyük düşmanınız nefsinizdir” buyurarak bizleri uyarmıştır. Nefsin arzularına boyun eğmek, orucu kendimize benzetmektir. Halbuki oruç, nefsi terbiye ederek kötülüklerden uzaklaşmanın yolunu gösterir. Açlığın Ötesinde Oruç, yalnızca mideyi aç bırakmak değildir. Akıl, ruh ve duygular da oruç tutmalıdır: - Kulağımız haramdan uzak durmalı, - Dilimiz yalandan ve gıybetten korunmalı, - Kalbimiz kin yerine merhametle dolmalıdır. Fakire yardım etmeyen, merhamet göstermeyen, insanlığa hizmet etmeyen bir oruç eksik kalır. Oruç, günaha karşı “Burası çıkmaz sokak” diyebilme iradesini kazandırır. Ramazan’ın Ruhu Ramazan ayı, muhasebe ayıdır. Günahlarımızı ve........

© Günışığı Gazetesi