Όταν η Stellantis γεννήθηκε το 2021, δεν ήρθε στον κόσμο ως μια απλή συγχώνευση κάποιων εταιρειών, αλλά ως η υλοποίηση μιας προφητείας. Ο Σέρτζιο Μαρκιόνε, ο άνθρωπος που έβλεπε το μέλλον της αυτοκίνησης μέσα από το πρίσμα της «κεφαλαιακής αποδοτικότητας», είχε προειδοποιήσει χρόνια πριν ότι το κόστος της εξέλιξης των νέων τεχνολογιών θα «κατάπινε» όποιον δεν είχε το απαραίτητο μέγεθος. Η Stellantis ήταν το πνευματικό του παιδί, έστω κι αν ο ίδιος δεν πρόλαβε να το δει να περπατά.

Η «νιότη» του ομίλου χαρακτηρίστηκε από μια ορμητική, σχεδόν δογματική πίστη στον απόλυτο μετασχηματισμό. Υπό την καθοδήγηση του Κάρλος Ταβάρες, η Stellantis αυτοπροσδιορίστηκε ως μια εταιρεία τεχνολογίας που τυχαίνει να φτιάχνει αυτοκίνητα. Το όραμα ήταν ένας ψηφιακός, ηλεκτρικός γίγαντας που θα άφηνε πίσω του τη «μουτζούρα» του καυσίμου, μετατρέποντας 14 διαφορετικές κουλτούρες σε μια ενιαία, ασταμάτητη μηχανή παραγωγής λογισμικού και μπαταριών.

Σήμερα, το στρατηγικό «reset» και οι χρεώσεις των 22,2 δισ. ευρώ σηματοδοτούν το τέλος αυτής της ιδεαλιστικής περιόδου. Δεν πρόκειται για μια........

© gazzetta