Eski dönem eğitimle bugünü kıyas edip duruyoruz. Eğitimden ket vurup şikâyet ediyoruz. 

Gelin eğitimi beraber boyluca ele alalım.

Bariz bir durum var ki eğitim sistemi Cumhuriyet tarihi boyunca hiçbir dönemde bu dönem olduğu kadar yara almamıştı. 

Veli kavramı, öğrenci ve öğretmen manaları o kadar değişmiş vaziyette ki eskiden öğretmenler çocuklar üzerinde büyük baskı kurarak eğitimi yaratmaya çalışırken saygı eylemi öğrencilerde veli faktörü aracılığıyla büyük bir etken olmaktaydı. Yani öğrenciler öğretmenlerine karşı çok hassas ve çekingendi. Bugün ise tam tersi bir durum söz konusu olmakla beraber bu tam tersi durumun aslında son dönemdeki ebeveynlerin daha önceki dönemdeki öğrenciler olduklarından oradaki öğretmenlerin sert mizacı ve ailelerinin kendilerinde yaratmış olduğu öğretmen haklıdır profiline büyük bir darbe vurmasından bugünün velileri o günün öğrencileri kendi öğrencilerine, öğretmen ilişkisinde ben görmedim evladım görsün algısıyla da ilerlemiş olabilir. Bu durumda öğretmenlerin büyük zan ve haksızlık altında kalacakları aşikâr olacaktır. 

Ülkemizde eğitim sistemi bir türlü sağlam bir zemine oturtulamadı. Oturtulduğu dönemlerde de ülkenin durumu göz önüne alınınca aslında bu ülkenin eğitim alanında gelişmesine hiçbir zaman müsaade edilen ortam yaratılmadı ve müsaade edilmedi. 

Başta köy enstitülerinin kapatılması ardından öğretmenlik branşlarındaki haksız atama dağılımı bunu da ardına ihtiyaç yani norm fazlası gibi bir resmiyete dökmeleri belki de öğretmenlik mesleğini tekelde değersizleştirmenin önünü açtı. Ki kesinlikle öyledir. 

Ardından öğretmenlerimiz görevlerini hakkıyla ihya edip etmediklerini kendilerine sormalarıyla günümüzdeki öğrenci, ebeveyn ve öğretmen ilişkisinde eğer........

© Gazete İpekyol