menu_open Columnists
We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close

SAHNE BİZİM, ROL BİZİM…

4 0
12.11.2026

Sahnede güzel oynayanlar kazanıyor sanırız. Sahne sizin, rol sizin, plan sizin… Her şey kontrolünüz altındaymış gibi görünür. Oysa unutulmaması gereken bir gerçek vardır: Plan kuranların üstünde de plan kuran vardır. Sahne yanıltır; sahne geçer, tozu üzerinde kalır.

Bir gün sahne darmadağın olur, bütün planlar altüst olur ve roller değişir. İşte o zaman insan, sahnenin ihtişamına kapılmanın ne kadar yanıltıcı olduğunu anlar. Çünkü hayat, yalnızca göründüğü gibi değildir.

Peki, bizler hangi rolleri üstlendik? Hangilerini önemsedik, hangilerinin değerini yeterince kavrayamadık? Belki de hayatın bir köşesinde beklettiğimiz, görmezden geldiğimiz rollerimiz vardı. Hani asıl rollerimiz ve bizim bir köşede önemsemeden beklettiklerimiz…

Bir baba, bir anne, bir evlat, bir arkadaş, bir çalışan… Üstlendiğimiz ne çok rol var. Kendimizi özdeşleştirdiğimiz, önem verdiğimiz ve uğruna çabaladığımız bu rollerin yanında, asıl sorgulamamız gereken başka bir rol daha var: Bir kul olma rolü.

Peki, bu rolü ne kadar önemsedik? Hakkını ne kadar verebildik?

Başarı, tecrübe, şan, şöhret ve makamlar bizi gerçekten mutlu etti mi? Yoksa bütün bunların peşinde koşarken bize emanet edilen asıl sorumlulukları mı ihmal ettik? Bunu sorgulamak, belki de insanın kendisine yapabileceği en büyük iyiliklerden biridir.

Hepimizin sahip çıkamadığı roller var. Bazen baba rolünü, bazen anne rolünü, bazen evlat olmanın gereğini ihmal ediyoruz. Bazen bir arkadaşın, bazen bir insanın bize yüklediği sorumluluğu unutuyoruz. Oysa insan, üstlendiği rollerin bilincine vardığında ve onlara hakkıyla sahip........

© Gazete İpekyol