Yüce Allah’ın isimlerinden biri “Adl”dır. Adaletin kaynağı ve belirleyicisi odur. Yalnız O’nunla adalet olur.

Adaletin karşıtı zulümdür. Allah için zulüm düşünülemez. Çünkü zulüm, başkasının hakkına tecavüzdür. Allah’ın karşısında kendisinden başka bir hak sahibi yok ki onun hakkına tecavüz olsun. Bu nedenle dilediği gibi karar veren, dilediği gibi yapandır, her şey O’nun dilemesine bağlıdır. Bu itibarla neye karar verip yaratsa adalettir, zulüm değildir. Mahlûkatından dilediğini insan olarak yaratır; dilediğini hidayet verir; dilediğini dalalete düşürür; dilediğini hayvan ve bitki olarak yaratır. Hiç birinin, yaratılışıyla ilgili olarak Cenab-ı Hakk’a –hâşâ– hesap sorma had ve hakkına sahip değildir.

Ancak zulüm, insanlar arasında söz konusu olur. Bu kavram Allah’ın dışındaki mahlûkat arasında düşünülür, hâşâ yaratan için düşünülemez.

Bir çizgi film içinde kötü ve iyi karakterler vardır. Filmin içinde biri zülmeder, kötülükler yapar. Bunun yaptıkları sadece o film içinde düşünülür, yalnızca film sahnesi ve film karakterleri arasında onlarla sınırlıdır; onun dışına çıkıp çizeri ve ustası suçlanmaz. “Niçin bu kötü ve zalim karakteri çizdin?” diye sorgulanmaz.

İnsan bir kimseden iyilik, güzellik ve mükemmellik gördüğünde, artık o şahısla ilgili olarak hiç bir kötülük düşünmez.........

© Gazete İpekyol