Gözümü açıp, gülümseyerek uyandığım bir sabahın içinden yazıyorum bu satırları. Takvim yaprakları bir pazartesiyi daha gösteriyor. Kimileri için haftanın en ağır günü, kimileri için yeniden başlama fırsatı…  Ama bugün, içimde alışılmışın dışında bir duygu var: Sanki her şey biraz daha mümkün, insanlar biraz daha mutlu olabilir gibi. Pazartesiler çoğu zaman aceleyle başlar. Alarm sesleri, yarım kalan uykular, yetişme telaşı… 

Oysa bugün, gözlerimi açtığım anda hissettiğim şey bir koşuşturma değil, bir dinginlikti. Belki de uzun zamandır unuttuğumuz o küçük ama kıymetli duyguydu bu: Umut. Öyle büyük, süslü, ulaşılmaz bir umut değil; daha sade, daha insani…  Bir selamın içindeki sıcaklık kadar gerçek, bir çocuğun gülüşü kadar içten. Sokaklara baktığınızda hayatın bütün zorlukları hâlâ yerli yerinde duruyor. Ekonomik sıkıntılar, geçim derdi, adalet........

© Gazete Gerçek