Kadınlarımız, Nazım Hikmet'in dizelerinde “soframızdaki yeri öküzümüzden sonra gelen” diye tarif ettiği o acı gerçekliğin içinden bugüne uzanan bir hikâyenin taşıyıcılarıdır. Bu söz yalnızca bir dönemin değil, yüzyıllar boyunca süregelen bir zihniyetin özetidir. Kadınların emeğini görünmez kılan, varlığını ikinci plana atan, onları hayatın öznesi değil nesnesi olarak gören bir anlayışın ifadesidir. Ama bugün, o dizelerin yankısı hâlâ kulaklarımızdayken, başka bir gerçeği de haykırmak gerekiyor: Kadınlar bu toplumun yalnızca sofradaki yeri değil, sofrayı kuran, hayatı var eden, direnci büyüten temel gücüdür. Kadınlarımız… Horlanan, ötekileştirilen, susturulmak istenen… Ama aynı zamanda direnen, üreten, değiştiren… Bir yanda ev içinde görünmeyen emeğiyle yaşamı ayakta tutan, diğer yanda fabrikalarda, tarlalarda, ofislerde alın teri döken kadınlar… Sabahın köründe uyanıp hem çocuk büyüten hem geçim mücadelesi veren kadınlar… Şiddetin, yoksulluğun, eşitsizliğin en ağır yükünü omuzlayan ama buna rağmen hayata tutunmayı başaran kadınlar… Bugün kadınları yazmak, yalnızca bir övgü metni yazmak değildir. Bu,........

© Gazete Gerçek