Müteahhit firma işi tamamladı, idare geldi, inceledi, tutanağı imzaladı ve herhangi bir eksiklik not etmedi. Herkes rahat bir nefes almışken birkaç hafta sonra idare resmi bir yazı gönderip armatürlerin ve boru hatlarının değiştirilmesini talep etti. Firma da ilişkileri germemek adına bu değişimi sessizce yaptı. Şimdi masanın başındaki mali müşavir, bu harcamanın hangi hesaba yazılacağını ve şirketin 2026 yılının birinci dönem geçici vergi beyannamesinde bu gideri matrahtan düşüp düşemeyeceğini sorguluyor. Sahada sıklıkla karşılaşılan bu kör noktanın cevabı net olmakla birlikte, dikkat edilmesi gereken birkaç kritik viraj bulunuyor.

Birden fazla takvim yılına yayılan inşaat ve onarım işlerinde, vergi hukuku açısından işin bitim tarihi, kâr ve zararın hesaplandığı ve vergi doğuran olayın gerçekleştiği zamandır. Gelir Vergisi Kanunu’nun 44. maddesi bu sınırı çok net çizer. Kanun, geçici ve kesin kabul usulüne tabi işlerde geçici kabul tutanağının idarece onaylandığı tarihi işin bitimi olarak kabul eder ve bu tarihten sonra yapılan giderlerin, yapıldıkları yılın kâr veya zararının tespitinde dikkate alınacağını belirtir. Buradaki ilk büyük mesaj, geçici kabul tutanağı onaylandığı an o inşaat işinin yıllara yaygın inşaat rejiminden resmen çıkmasıdır. İkincisi ise bu tarihten sonra yapılan harcamaların geçmişe yürütülmeyip, yapıldıkları dönemin normal ticari kazancına dahil edilmesidir.

Olayın hukuki ve vergisel seyrini değiştiren üç altın veri bulunuyor. Geçici kabul tutanağında hiçbir noksanlık yazılmamış,........

© Gazete Gerçek