Avrupa Şampiyonasına Gidiş

Sabah kalktım, babam aradı (Deniz Esinduy), “Turnuva uzun dedi, babaannenlere uğrayalım senle”. Babaannemlere gittik beraber, sohbetin arasında babam birden fenalaştı. Anında anladım kalp krizi geçiriyor. Daha önce de yine kampta, Almanya’da Bremen Turnuvasında kalp krizi geçirmiş ve neler olduğunu anlatmıştı. Oradan kalp krizi nasıl olur öğrenmiştim.

Beraber arabaya atladık ve Göğüs Cerrahisine götürdüm. İçeri aldılar, kontroller, eko filan derken kendine geldi. Doktorlar dedi ki, eko’da hemen çıkmayabilir, kanda bakmak lazım, onun sonucu da dört saat sonra gelir.  Babam o zaman Milli Takımlar (Kadın ve Erkek) Sorumlusu ve Kadın Milli Takımımızın da Teknik Direktörü, akşamüstü de uçak var ve Ankara’ya gidiliyor.

“Bekleyemem dört saat, bir şey olmaz, eve gidelim bavulu alayım Ankara’ya gideceğiz, ben olmazsam organizasyon yürümez, kızlar panik olur, zaten Ankara’da önemli görüşmeler var akşam, Kenan da gelecek otele” dedi.

Gidiş

Aldı bavulunu, bindi arabaya ve tüm kafileyle birlikte havaalanına gitti.
O uçağa bindi.

Uçak inene kadar, onlar havadayken belki 50 kere aramışımdır, telefonu açıldığı an yakalayıp hastaneye git baba demek için. Sonunda açıldı telefon. Hastane dedim, lütfen önce hastaneye git. Otelde bizi bekliyorlar, otele gideyim oradan hastaneye giderim dedi. Yine ısrar ettim ama dinlemedi, önemsemedi.

Zaten yarım saat sonra otelde kalp krizi geçirmiş. Hastaneye götürmüşler. 3-4 saat uğraşmışlar ama tüm çabaya rağmen kurtaramamışlar. Bize kaybettik haberi geldi.

Antrenörler, Oyuncular Başarıya Giderken Hisseder

Biliyordum.
Böyle olacağını hem mantığımla hem de tüm kalbimle biliyordum. Ama o da o 2003’teki turnuvanın Voleybol için ne kadar büyük bir adım olduğunu biliyordu. Kazanacağını biliyordu. Bunun Kadın Voleybolu için  bir ilk olduğunu biliyordu. Takım da biliyordu. Bile bile gitti.

Özlem’i Hala Sahada Görünce Yüreğim Hop Ediyor.

O zaman Milli Takımın kaptanı Özlem Özçelik’ti, babam takımı........

© Fotospor