Yanlış anlaşılmasın diye daha en baştan belirteyim: Futbolu seviyorum… Fenerbahçe’yi de… Siyaseti gözlemlemeyi de…

Yabancı ligleri, özellikle İngiliz Premier League ile İspanyol La Liga’yı yakından izlediğimden bizdeki futbol seviyesinin hayli düşük olduğunun farkındayım.

Son yıllarda bu görünümü tersine çevirecek arayışlara girildiğini de görüyor ve seviniyorum.

Marx’ın meşhur sözünü futbola uygulamak ve futbolun ‘kitlelerin afyonu’ olduğunu söylemek pekala mümkün; ülkede işlerin yolunda gitmediği dönemlerde futbolun böyle bir işlevi de var çünkü.

Partilerin içleri kadar kulüplerde de sorunlar yaşanıyor; aksi halde Fenerbahçe’de o kadar yıl aradan sonra eski başkandan medet aranır mıydı?

Fenerbahçe’de şu sıralarda bir loca krizi yaşanıyor. Eski yönetimden medyatik bir ismin parasını ödeyerek sahibi olduğu loca, yeni yönetim tarafından kullanılmaz hale getirilmiş…

Ne kadar da partilerin iç rekabetinde erişilen boyuta benziyor, değil mi? Siyasette de, aynı yolun yolcusu olanların kolayca yol ayrımına gelebildikleri ve birbirlerinin gözünü oyacak kadar ciddi husumete yol açıldığı biliniyor.

Bilmeyenler son bir yılda CHP’de yaşananları hatırlasın.

Hafızası güçlü olanlar için misaller çok siyasette…

Zaten bu yüzden ülkede olup bitenler en çok kişiler ve gruplar arasındaki husumetten etkileniyor ve ülkenin iki yakası biraz da bu yüzden bir araya gelemiyor…

Fenerbahçe bu durumu José Mourinho teknik direktörlüğü döneminde yaşadı.

Dünyanın en iyi teknik direktörleri arasında birinci değilse en iyi ikinci........

© fehmikoru.com