menu_open Columnists
We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close

Bîra hibrê: Girtina parantezeke duwazdeh salî

28 0
07.11.2026

roniya diçirîne tariya şevê

zimanê rastiyê dilorîne

çûka diwitwîte, çaya teze…

bayê siharê yê bi hêz

dilê wicdan ji xwe kirî rêber

hêviya dibişire bi ser bajaran

Zeman çemekî ecêb e; bêyî ku mirov pê bihese diherike, lê gava mirov li paş xwe dinêre, bi şopên ku li dû xwe hiştine mirov şaş dike.

Tam duwazdeh sal derbas bûn. Gotina wê hêsan e, lê duwazdeh salên tam derbas bûn ji wê demê ve ku me heftê carekê di vê quncikê de xwe dispart cîhana peyvan û hewl dida ku cîhanê bi çavê wêjeyê binirxînin.

Ew civînên heftane, yên ku du salan bê navber berdewam kirin, mîna xewlexaneyekê bûn ku tê de min di nava leza jiyanê de bêhna xwe vedida. Paşê, jiyanê destê xwe xist nav karûbarên min. Bêdengiyek mîna parantezekê çêbû û ew parantez duwazdeh salan girtî ma.

Nexwe, çima mirov duwazdeh salan ji wan rûpelên ku her heftî bi rêkûpêk tê de hizr û hestên xwe parve dikirin, dûr dimîne? Gelo mirov nivîsandinê ji bîr dike, yan jî êdî tiştekî wî yê gotinê namîne?

Na; ne peyv û ne jî daxwaza vegotina çîrokan qediyan. Tenê ew bû ku dengê bilind ê jiyanê, ji bo demekê dengê nizm ê wêjeyê di bin xwe de........

© Evrensel