“Gelecek nesillerimiz teknolojiye Kelime-i Şehadet getirtecek. Teknolojinin dini Müslüman olacak!”

İddialı bir söz, biliyorum. İlk duyulduğunda insanın kulağına tuhaf da gelebilir. Teknolojinin imanı mı olur? Makinenin vicdanı, inancı, ruhu mu var?

Benim söylemek istediğim başka bir şey: Makinenin neye inanacağı değil, onu yapan insanın neye inandığı ve ürettiği teknolojiye hangi değerleri vereceği.

Bugün yapay zekâyı konuşuyoruz. Yarın belki bugün hayal bile edemediğimiz teknolojileri konuşacağız. Makineler yazıyor, konuşuyor, görüntü üretiyor, teşhise yardımcı oluyor; algoritmalar neyi göreceğimizden neyi satın alacağımıza kadar hayatımızın birçok alanına giriyor.

İnsanlık müthiş bir güç üretiyor. Beni düşündüren ise şu:

Teknoloji bu kadar güçlenirken, aynı ölçüde ahlâk üretebiliyor muyuz?

Çünkü bir sistemin teknik olarak mükemmel çalışması, onun insan için doğru çalıştığı anlamına gelmiyor. Algoritmanın neyi ölçeceğine, hangi veriyi kullanacağına, neyi öne çıkarıp neyi geride bırakacağına sonuçta insan karar veriyor.

O hâlde ahlâk, teknoloji üretildikten sonra hatırlanacak bir mesele olamaz. Daha tasarım masasında başlamalı.

Adalet bir algoritmada ne demektir? Mahremiyet milyarlarca verinin dolaştığı bir dünyada nasıl korunacak? İnsan haysiyetinin mühendislikte bir karşılığı olacak mı..

Ben bütün bunları tek bir soruda topluyorum:

Teknolojinin kıblesini kim belirleyecek?

Bu soruyu özellikle Türkiye için soruyorum.

“Gelecek nesillerimiz teknolojiye Kelime-i Şehadet getirtecek” derken kastettiğim de budur. Gelecek nesillerimizin teknolojiyi kendi inançlarına, ahlâklarına ve medeniyet değerlerine hizmet edecek şekilde üretmesinden ve yönetmesinden söz ediyorum.

Çünkü biz teknolojiye kendi değerlerimizle yön veremezsek,........

© Enpolitik