“Kulak kesen, mezar açan, bıçak çeken, bağımlı, kasklı, motorlu çocuk çeteleri…

Bir istatistik: Ne okuyup ne çalışan, boştaki gençlik oranında 2 ülke zirvede. Türkiye % 28,7; Kolombiya % 27,1.”

Gazeteci Kürşat Oğuz’un geçtiğimiz günlerde sosyal medya hesabından paylaştığı cümleler bunlar…

Meselenin biraz derinine inince karşımıza Türkiye’nin başka rakamları çıkıyor. Tabii en önce de gelir dağılımına ilişkin olanlar… Baştan söyleyeyim; bu rakamlar ve ortadaki tabloyu seçmen davranışları açısından ayrıca irdelemek lazım. Adil ve yeni bir gelecek kurma hayalinin peşindeki kitleler ile her türlü kamusal denetimi hiçe sayarak illegal bir yaşamın kökleşmesine hem aracılık eden hem onun öznesi olan kitleler arasındaki siyasal tercih farklılaşması hiç olmadığı kadar keskin…

Yine geçtiğimiz günlerde Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) yeni yayınladığı bir istatistikle Türkiye genelindeki 26 milyondan fazla hanenin tamamının sosyoekonomik durumunu ölçümlediğini açıkladı.

Sosyoekonomik Seviye (SES) adı verilen ölçüm, hanehalklarının sosyal ve ekonomik statüsünü birlikte değerlendiriyor. Çalışmada "en üst", "üst", "üst altı", "üst orta", "alt orta", "alt" ve "en alt" olmak üzere yedi sosyoekonomik grup tanımlanıyor.

Buna göre Türkiye'de en üst ve üst sosyoekonomik seviye gruplarındaki hanehalklarının oranı büyük şehirlerde en yüksek.

İlçe düzeyinde en üst ve üst sosyoekonomik seviye gruplarındaki hanehalklarının oranının en yüksek olduğu ilçeler ise %4,1 ile Çankaya (Ankara), %2,4 ile Kadıköy (İstanbul) ve %1,9 ile Yenimahalle (Ankara).

En düşük yedi ilçe de sırasıyla Çamoluk (Giresun), Derebucak (Konya), Doğanşar (Sivas), Felahiye (Kayseri),........

© Ekonomim