sevgili pan
gidişinin üstünden kapkara bir mevsim geçti
uzun botlarıyla yaprakları ezen bir adam gibi
hâlâ şiirlerimi kimseye okutmuyorum
hâlâ biraz büyük geliyor aldığın kazak
kapımın önüne diktiğin çiçekler kocaman oldular
evimle sokağı birbirine bağlayan tek şey
şu çift taraflı iki menekşe dikişi
yüzünü anımsayamadım geçenlerde ama
parmakların hâlâ bileğimde duruyor
bana demiştin ki paran çoksa dövme yaparsın
acın çoksa bir sigara yakarsın
uykun varsa yanıma gelirsin
ben artık uyumak istiyorum pan
öyle çok yoruldum, öyle çok bunaldım ki
bir yanını arayıp bir yanında kaybolmaktan
gidişinin üstünden bir turna sürüsü uçtu
şimdi sıcaklara geri dönüşlerini izliyorum
belki kanatlarından biri senin nefesini getirmiştir
ya da belki sen gerçekten buradasındır
trenden yeni inmişsindir saçların dağılmıştır
numaramı hatırlamaya çalışmış
başaramamışsındır
öylesi ne acı olurdu değil mi
yeni evimin istasyon sokağında olduğunu öğrenmemiş,
nasılsa zaten hiç sormamışsındır
bir sürpriz yapacaksan tam vakti şimdi
çünkü beni yalnız sen tutabilirsin pan
her seferinde soluğu uçurum kenarında almaktan

© Ek Dergi