Savaş fiyatlaması deyince hepimizin aklına ilk önce petrol geliyordu. Sonra işin daha büyüğünün gaz olduğunu öğrendik. Daha son­ra helyumdan tutun da sülfürik aside kadar aca­yip bir yelpazeye yayıldı. Az da olsa konuşulan bir konu ise yiyecek fiyatlarına olan etkisiydi. Ama şimdi bu konu gerçek anlamda önemli bir yere geldi. Çünkü Asya’da birçok pirinç çiftçisi ekim – dikim için hazır olan çeltik tarlalarında maliyetlerden dolayı üretim yapmamayı düşü­nüyor. Çünkü ilk olarak gübresi artık çok pahalı. Ardından ise çalışacak makine/motorun yakıt bedeli konusu var. Petrol fiyatındaki artış nede­niyle her türlü makinanın yakıtı da çok ciddi şe­kilde pahalı oldu.

‘’Peki, girdilerin fiyatı arttı da bu üretilen ta­rım ürününün fiyatı hiç mi artmıyor?’’ diyebi­lirsiniz. Haklısınız ama biraz yüzeysel düşü­nüyorsunuz. Evet, ürünün de fiyatı artar ama hemen hemen hiçbir zaman girdilerdeki artış kadar olmaz. Bu nedenle de bir noktadan son­ra artık bu tarımı yapmak ekonomik açıdan an­lamsızlaşıyor.

Ne yalan söyleyeyim, geçen sene memleket­teki fındık için biz de aynısını düşündük de aile büyüklerinin ısrarına dayanamadık, yine girdik bağ-bahçeye. Ama para kazandın mı dersen, ke­sinlikle hayır.

Şimdi bunu bütün dünya ölçeğinde düşünelim; çiftçilerin çoğunluğu toprağının işlemezse ne olur? Evet, işleyen azınlık çok para kazanır. Ama işleyen azınlığın zaten maliyetlere katlanma gü­cü olduğu için tam bir kapitalizm örneği ortaya çıkar ve sermaye bir kez daha üstün gelir. Ama da­ha önemlisi piyasada yeteri kadar ürün........

© Dünya