Küçük kararlar… O an önemsiz gibi gö­rünür. Ama birikir, büyür ve fark et­meden hayatını yönlendirmeye başlar. Kredi kartı… Hepimizin cebinde ama ço­ğumuzun zihninde tam olarak oturtama­dığı bir ödeme aracı. Kimi için hayat kur­tarıcı, kimi için ise yavaş yavaş içine çeken bir borç sarmalı. Aslında mesele kart değil; kartla kurduğumuz ilişki.

Kredi kartının psikolojisi çok net: “Şim­di al, sonra düşün”. Pardon düün yerine “öde” diyecektim, ama şuan pratikte bizim gerçeğimiz bu. Nakit harcadığınızda beyni­niz bir kayıp hisseder. Ama kartta bu yok­tur. Küçük bir temas, bir onay sesi… ve alış­veriş tamam. İşte bu yüzden kartla harcar­ken daha cesur, daha rahat ve çoğu zaman daha kontrolsüz oluruz. Çünkü ödeme anı ile harcama anı arasında mesafe vardır. Bu mesafe, disiplinli biri için fırsattır; disip­linsiz biri için tuzak.

Şimdi bu fırsat tarafını somut bir örnek­le düşünelim. Diyelim ki hesap kesim tari­hiniz her ayın 15’i. Siz de o ay 16’sında (1 gün sonra) kartla bir alışveriş yaptınız. Bu harcama, bir sonraki ayın 15’inde (30 gün sonra) kesilecek........

© Dünya