İnovasyon merkezleri açılıyor, hackathon'lar düzenleniyor, yapay zekâ komiteleri kurulu­yor, çalışanlardan fikir toplanı­yor, yüzlerce pilot proje başla­tılıyor. Yönetim sunumlarında “dönüşüm” kelimesinin geçme­diği sayfa neredeyse kalmadı. Peki bütün bu hareketlilik şir­ketlerin gerçekten değiştiği an­lamına geliyor mu?

2026 verileri pek öyle söyle­miyor. KPMG'nin Adaptability Index araştırmasında yönetici­lerin yüzde 81'i yönetim kurulla­rının değişime uyum konusun­daki beklentisinin arttığını be­lirtiyor. Şirketler yeni teknoloji yatırımlarını artırmaya, çalışan eğitimini ya da kritik alanlarda işe alımı artırmaktan neredeyse iki kat daha yatkın. Yöneticilerin yüzde 63'ü karar verirken daha fazla veri kullandığını söylüyor ama yalnızca yüzde 43'ü karar­ların gerçekten hızlandığını ve­ya netleştiğini düşünüyor. Da­ha çarpıcısı, değişime yeterince hızlı uyum sağlayamamanın so­nucu olarak yöneticilerin yüzde 70'i gelir kaybı veya kaçırılmış gelir fırsatı yaşadığını bildiriyor.

Ortada ilginç bir çelişki var: Teknoloji artıyor, veri artıyor, inovasyon faaliyeti artıyor ama organizasyon aynı hızla değiş­miyor.

Yönetim literatüründe bunun bir adı var: “Innovation theater”, yani inovasyon tiyatrosu.

Sahne hareketli, şirket aynı

Stanford'dan girişimcilik ve inovasyon uzmanı Steve Blank bu kavramı yıllardır kullanıyor. Blank'a göre hackathon'lar, ino­vasyon atölyeleri veya hızlan­dırma programları tek başına inovasyonun kanıtı değil. Bun­lar ortaya somut sonuç çıkarma­dığında yalnızca “inovasyon........

© Dünya