Sabah toplantıyla başlıyor. Ardından yanıtlanmayı bekleyen e-postalar, mesajlar, raporlar, sunumlar, onaylar... Gün bitiyor, yapılacaklar liste­sinin yarısı hâlâ yerinde. Üstelik hayatımıza giren yapay zekây­la birlikte eskisinden daha hız­lı yazıyor, analiz ediyor, özetli­yor, sunum hazırlıyoruz. Buna rağmen birçok çalışan günün sonunda aynı duyguyu yaşıyor: Çok çalıştım ama asıl yapmam gereken işe ne kadar zaman ayı­rabildim? Belki de şirketlerin yeni verimlilik problemi burada başlıyor. Uzun yıllar daha fazla çalışmayı daha fazla üretmekle eşitledik.

Oysa 2026'nın iş dün­yası verileri başka bir tablo çi­ziyor: İnsanlar giderek daha yo­ğun fakat bu yoğunluğun önemli bölümü değer yaratan işe dö­nüşmüyor. Korn Ferry'nin geç­tiğimiz günlerde yayınladığı 11 ülkeden 16 binden fazla çalışan ve yöneticiyi kapsayan Work­force 2026 araştırması bu çeliş­kiyi ortaya koyuyor. Çalışanla­rın yüzde 62'si iş yükünün son iki yılda ciddi biçimde arttığını, yüzde 44'ü kapasitesinin üze­rinde çalıştığını söylüyor. Daha düşündürücü olan ise çalışanla­rın yüzde 45'inin, gerçekten bü­yümeye katkı sağlayacak işleri yapamayacak kadar meşgul ol­duğunu belirtmesi.

Yoğunluk performans değil

Aslında şirketlerde görün­mez bir “meşguliyet ekonomi­si” oluşuyor. Takvim doluluğu, gönderilen e-posta sayısı, top­lantı trafiği, hazırlanan rapor­lar ve bitirilen görevler çalışanı sürekli hareket halinde tutuyor. Fakat hareket ile ilerleme aynı şey değil. Korn Ferry'nin araş­tırmasındaki bir başka sonuç bu nedenle önemli.

Yapay zekâ­nın verimliliklerini artırdığını söyleyen........

© Dünya