Semboller, gerçekliğin kendisi olmadan onu temsil eden her türlü vasıtadır.

Sembollerin zihinde var olan veya oluşan kavramsal bir anlamı vardır.

Sembol, anlam aracılığıyla gerçeklikle ilişki kurar.

Filistin tarihi, kültürü ve direniş süreci de böylesi sembolleri fazlasıyla barındırır.

KARPUZUN hikâyesi de böyledir ve karpuz, bu bağlamda önemli bir semboldür.

O, yasaklandıkça beliren, yükselen ve vicdanlı her ele tutuşan bir bayrağın temsilidir:

Yeşil, beyaz, kırmızı ve siyah…

Bir meyve… Dışı, içi ve çekirdekleri ile bir halkın bayrağının renkleri.

Bazen insanlar baskı, korkutma, sindirme ve öldürme ile susturulmak istenir.

Ama insanlık tarihi bize şunu öğretmiştir:

İnsanların dil ve eylem olarak susturabilirsiniz; fakat sembolleri susturamazsınız.

Eylemlilik imkânsız hale gelince

Semboller devreye girer.

Eylemden daha ses getiren

Ve kılıçtan daha keskin olur.

Ve enlemesine kesilmiş bir karpuz dilimi “Filistin” demenin yoluna dönüşür.

İşte direniş kültürünün gücü buradadır.

Direniş sadece bağırmak,........

© Doğruhaber