AYNI KIBLE, FARKLI İSTİKAMETLER
İslam dünyasının neden bir araya gelemediği sorusu her Müslümanın çözüm aradığı problemlerin başta gelenidir. Oysa dünyada var olan inançların hiçbiri, mensuplarına İslam kadar güçlü birlik çağrıları yapmamıştır. Kur'an, müminleri tek bir ümmet olarak tanımlar; aynı Rabbe kulluk etmeye, aynı kitaba sarılmaya, aynı Peygamber’e iman etmeye ve aynı kıbleye yönelmeye davet eder. Aynılıklar çok, farklılıklar az olmasına rağmen bugün yeryüzünde en parçalı, en dağınık ve en kolay yönlendirilebilir topluluklar ne yazık ki Müslüman halklardır.
Yüce Allah, "Hep birlikte Allah'ın ipine sımsıkı sarılın; ayrılığa düşmeyin" diye ferman buyurmaktadır. Dikkat edilirse ayet, birlik olmayı değil; birliği doğuracak temel ilkeyi, yani Allah'ın ipine sımsıkı sarılmayı emretmektedir. Çünkü gerçek birlik, insanların aynı çatı altında toplanmasıyla değil, aynı hakikate bağlanmasıyla mümkün olur.
Bugün bizim en büyük problemimiz, Allah'ın ipini bırakıp herkesin kendi ipine sarılmasıdır. Kimimiz mezhebini, kimimiz cemaatini, kimimiz kavmini, kimimiz milliyetini, kimimiz devletini, kimimiz liderini merkeze koydu. Ortak paydamız olan Kur'an geriye düştükçe, ayrılıklar öne geçti. Ayrılıklar ise güçten düşmemize sebep oldu.
Kur'an bunun sonucunu asırlar öncesinden haber vermişti: "Allah'a ve Resulüne itaat edin;........
