Mesajın etkili ve yerini bulması için hatibin, aile reisinin, davetçinin veya öğretmenin ses tonunu ayarlaması ve güzel söz söylemesi önem arz etmektedir. Ortama göre her sözün, mesajın kendine özgü bir ses tonu olmalıdır. Bazen aynı kelimeler ve aynı cümleler ses tonunun farklılığından dolayı muhatapta değişik yankılar uyandırabilir. Yine ses tonu içerisindeki vurgular muhatapta değişik anlamların oluşmasına da yol açabilir.

Davetçi ve hatip mesajının etki uyandırmasını istiyorsa ses tonu ve vurgularını da ona göre ayarlamalıdır. Kimi zaman hitap edenin vurgusu ile muhatabın anlayışı arasında kopukluk olabilir. Bu durum insanların birbirlerini yanlış anlayıp gerilme ve kavga etmelerine yol açar. İnsanın ses tonunu iyi kullanabilmesi biraz da ait olduğu kültür çevresinin etkisi ile gelişir ya da tek düze bir hale gelebilir. Özellikle Doğu insanında bağırarak konuşma alışkanlığının nedeni yaşadığı çevrenin kültüründen kaynaklanır. Beş altı ya da daha fazla erkek çocuğun aynı çatı altında yetiştiği evlerde genelde bağırılarak konuşulur. Bu da ileriki zamanlarda ses tonunun oldukça fazla ve yersiz kullanılmasına sebep olur.

Öğretmenlik mesleğiyle iştigal eden ya da kırsalda büyümüş insanların çoğu kez yüksek ses tonuyla konuştuklarına şahit oluyoruz. Bu durum, öğretmenlerin........

© Doğruhaber