“YANILMIŞIM, TANRI VARMIŞ!”
Ey insan! Hayatın boyunca savunduğun fikirlerin bir gün karşına geçip kendisini sorgulatabileceğini hiç düşündün mü?
Uğruna mücadele ettiğin, doğruluğundan şüphe etmediğin, hatta gerektiğinde uğruna ölümü bile göze aldığın düşüncelerinin yanlış olabileceğini kabul etmek kolay değildir. Hele ki bu düşünceler kimliğinin bir parçası hâline gelmişse...
Belki de çoğumuz, yanılma ihtimalimizi düşünmekten çok, inandığımız şeyleri doğrulamaya çalışıyoruz. Çünkü insan bazen hakikati aramaktan ziyade, kendi haklılığını ispatlamanın peşine düşüyor. Oysa hakikat, bizim arzularımıza göre şekil almaz; onu kabul edip etmememiz de varlığını değiştirmez.
İşte bu noktada, hayatının yaklaşık altmış yılını ateizmi savunarak geçiren İngiliz filozof Antony Flew akla geliyor. Yıllarca Tanrı'nın varlığına karşı felsefi argümanlar geliştiren Flew, ilerleyen yaşlarında düşüncelerini yeniden değerlendirdi. Evrenin başlangıcı, doğa yasalarının düzeni ve yaşamın ortaya çıkışı üzerine yürüttüğü muhakemeler sonucunda Tanrı'nın varlığına ilişkin görüşünü değiştirdi. Bu değişimini anlattığı kitabın adı da oldukça dikkat çekiciydi: Yanılmışım: Tanrı Varmış.
Elbette, bu örneği vermekteki amacımız Flew’in “Yanılmışım, Tanrı varmış!” sözü üzerinden Allah’ın varlığını ispatlamak değildir. Zira Allah’ın varlığı, herhangi bir insanın düşüncesine veya kabulüne bağlı değildir; O, ezelî ve ebedîdir. Burada asıl dikkat çekmek istediğimiz husus, bir insanın ne kadar bilgili, donanımlı veya filozof olursa olsun yanılabileceği ve gerektiğinde yıllarca savunduğu düşüncelerini bile yeniden gözden geçirebilmesi gerektiğidir.
Asıl mesele, bir insanın ateist........
