İnsan, ölüm kelimesini duyduğunda çoğu zaman aklına ayrılık, kayıp ve yokluk gelir. Çünkü gözümüz önünde sevdiklerimizin birer birer dünyadan ayrıldığını görürüz. Fakat iman, ölümün anlamını bütünüyle değiştirir. Madem Allah vardır, O’nun binlerce ismi, sıfatı ve fiili vardır; öyleyse hakikî anlamda yokluk düşünülemez. İman ehlinin nazarında ölüm, varlığın sona ermesi değil, bir âlemden başka bir âleme geçiştir.

Kur’ân-ı Kerîm, insanı bu hakikate imanla bakmaya çağırır: “De ki: Rabbim beni doğru yola, dosdoğru dine yöneltti.” İman, insanın sadece bugünüyle değil, geçmişi ve geleceğiyle de bağ kurmasını sağlar. Bediüzzaman'ın ifadesiyle iman, kabri “kuyu kapısı” olmaktan çıkarıp “âlem-i nurun kapısı” hâline getirir. Böylece insan, ölümün ardından hiçliğe değil, vücuda, nura ve saadet-i ebediyeye giden bir yol bulunduğunu idrak eder. Dünyanın bütün ilimleri ve maddî imkânları insanın ölüm karşısındaki endişesini bütünüyle gideremezken, iman kalbe sarsılmaz bir teselli verir.

İşte rabıta-yı mevt, ölümü sürekli korku........

© Doğruhaber