Η στοιχειώδης λογική, η ηθική, αλλά και κάθε έννοια δικαιοσύνης, λέει ότι αυτός που χρειάζεται υπεράσπιση είναι ο αδύναμος. Όχι εκείνος που έχει πρόσβαση στην εξουσία, στους μηχανισμούς λήψης αποφάσεων, εκείνος που διαθέτει κεφάλαια,. Αλλά εκείνος που δέχεται την πίεση, που δεν μπορεί να μιλήσει, που δεν μπορεί να διαπραγματευτεί και να αντιδράσει.

Σήμερα, σε αυτή τη χώρα, ο αδύναμος δεν είναι οι επενδυτές ων ΑΠΕ. Δεν είναι οι εταιρείες. Δεν είναι τα “έργα στρατηγικής σημασίας”. Ο αδύναμος είναι η φύση. Τα βουνά, τα δάση, τα νερά, τα οικοσυστήματα, το τοπίο. Όλα εκείνα που δεν έχουν φωνή, δεν εκπροσωπούνται στα διοικητικά συμβούλια, δεν καταθέτουν προτάσεις........

© Documento